Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Λόγια απλά και όμορφα...... Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Λόγια απλά και όμορφα...... Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 22 Φεβρουαρίου 2016





 https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhMH5tdLrbBE4-0DWsvZVe2AKQB9rsVtTHcd9HEbjxy-SfD1EnxOuHnx_U6-LuXHyTm3cDkH8WiuL3yafQJANo22jH-bDBVWW8HWRR2P9G_r0g9EGLs_rWaD241fIrFynsb2XRbvJF0S3l9/s1600/9.jpg

 Κάπου το διάβασα, μου άρεσε και είπα να το μοιραστώ μαζί σας.....

"Τα κεραμίδια συνεχίζουν να στάζουν ακόμη δάσκαλε"

Ἡ βρο­χὴ στα­μά­τη­σε 
κι ἔ­δω­σε τη θέση της
στὰ δά­κρυ­α 
ποὺ κύ­λη­σαν 
πο­τά­μι....

Δε­κέμ­βρης τοῦ 1962, στὴ Σί­ται­να.
Τὸ ἡ­με­ρο­λό­γιο ἔ­δει­χνε 5 τοῦ μή­να, ἀ­νή­με­ρα τοῦ Ἁ­γί­ου Σάβ­βα. Ἀ­πὸ τὸ πρωί πέ­φτει δυ­να­τὴ βρο­χή. Ὁ ἀ­έ­ρας λυσ­σο­μα­νά­ει, λυ­γί­ζει τὰ κλα­διὰ τοῦ γε­ρο­πλά­τα­νου ποὺ ἀγ­κα­λιά­ζει τὸ Δη­μο­τι­κὸ Σχο­λεῖ­ο, τὰ τσα­κί­ζει καὶ τὰ πε­τά­ει μὲ μα­νί­α στὴ στέ­γη.
Τὰ κε­ρα­μί­δια σπᾶ­νε. Οἱ στά­λες ποὺ πάν­το­τε συν­τρό­φευ­αν τὸ μά­θη­μα στὴν αἴ­θου­σα, τὶς βρο­χε­ρὲς ἡ­μέ­ρες, ἔ­γι­ναν ρυά­κια. Ἡ φλό­γα ἀ­πὸ τὴν ξυ­λό­σομ­πα ποὺ σι­γο­καί­ει, κον­τεύ­ει νὰ σβή­σει. Οἱ μα­θη­τὲς κοι­τοῦν ἀ­νή­συ­χα μί­α τὸν Δά­σκα­λο καὶ μί­α τὸ τα­βά­νι. Κρύ­βουν τὰ λι­γο­στὰ βι­βλί­α στὸν κόρ­φο τους, νὰ μὴν τὰ μου­σκέ­ψει ἡ βρο­χή.

Ὁ Δά­σκα­λος, Βα­σί­λης Μπουρ­νά­κης, μα­ζεύ­ει τοὺς 45 μα­θη­τές του σὲ μί­α γω­νιὰ τῆς αἴ­θου­σας. Πρέ­πει νὰ τε­λει­ώ­σει τὸ μά­θη­μα. Τὸ ρο­λό­ϊ χτυ­πά­ει δύ­ο φο­ρές. Οἱ μα­θη­τὲς βγαί­νουν ἀ­πὸ τὴν αἴ­θου­σα καὶ παίρ­νουν τὰ μο­νο­πά­τια γιὰ τὰ σπί­τια τους. Ὁ Δά­σκα­λος χα­ϊ­δεύ­ει τὰ βρεγ­μέ­να μαλ­λιά τους.

Στὸ μυα­λὸ του στρι­φο­γυ­ρί­ζουν τὰ δε­κά­δες ἔγ­γρα­φα ποὺ τό­σο και­ρὸ ἔ­χει ὑ­πο­βά­λει στὶς «ἁρ­μό­δι­ες ὑ­πη­ρε­σί­ες», γιὰ τὴν ἐ­πι­σκευ­ὴ τῆς στέ­γης τοῦ Σχο­λεί­ου. Ἡ βρο­χὴ συ­νε­χί­ζει ἀ­στα­μά­τη­τα καὶ οἱ μα­θη­τές του σὲ λί­γο θὰ ἐ­πι­στρέ­ψουν στὸ σχο­λεῖ­ο, γιὰ τὸ ἀ­πο­γευ­μα­τι­νὸ πρό­γραμ­μα.

Ὁ Δά­σκα­λος βά­ζει τὸ φθαρ­μέ­νο πα­νω­φό­ρι του καὶ βγαί­νει ἀ­πὸ τὴν αἴ­θου­σα. Σκαρ­φα­λώ­νει στὴ στέ­γη. Πρέ­πει νὰ προ­στα­τέ­ψει τοὺς μα­θη­τές του ἀ­πὸ τὸ κρύ­ο καὶ τὴ βρο­χή. Πρέ­πει νὰ δώ­σει λύ­ση. Ὁ ἀ­έ­ρας φυ­σᾶ δυ­να­τά, τὰ κε­ρα­μί­δια γλι­στρᾶ­νε, ὁ Δά­σκα­λος πέ­φτει στὸ κε­νό… Οἱ τε­λευ­ταῖ­οι μα­θη­τές, ποὺ δὲν εἶ­χαν προ­λά­βει ἀ­κό­μα νὰ ἀ­πο­μα­κρυν­θοῦν, γί­νον­ται μάρ­τυ­ρες τῆς θυ­σί­ας του. Ξε­ψύ­χη­σε σὲ λί­γο δί­πλα στοὺς μα­θη­τές του καὶ τοὺς κα­τοί­κους τοῦ χω­ριοῦ.
Ἡ βρο­χὴ στα­μά­τη­σε κι ἔ­δω­σε τὴ θέ­ση της στὰ δά­κρυ­α ποὺ κύ­λη­σαν πο­τά­μι. Τὸ ἄ­ψυ­χο σῶ­μα του, πά­νω σὲ μί­α πρό­χει­ρη ξυ­λο­δε­σιά, τὸ ξε­προ­βό­δι­σαν οἱ μα­θη­τές του. Οἱ με­γα­λύ­τε­ροι τὸ συ­νό­δε­ψαν μέ­χρι τὸ Ἄ­στρος, ὅ­που ἐν­τα­φι­ά­στη­κε. Τὴν ψυ­χή του καὶ τὸ πνεῦ­μα του τὰ πῆ­ραν εὐ­λα­βι­κὰ ἡ Ἱ­στο­ρί­α καὶ ἡ αἰ­ω­νι­ό­τη­τα.
Ἦ­ταν μό­λις 33 χρό­νων.

Οἱ ἁρ­μό­δι­ες ὑ­πη­ρε­σί­ες, τὸ κρά­τος, ἀ­πε­φάν­θη­σαν πὼς δὲν ἐ­πρό­κει­το πε­ρὶ ἐρ­γα­τι­κοῦ ἀ­τυ­χή­μα­τος (ἀ­πὸ 14.00′ ἕ­ως 16.00′ ὑ­πῆρ­χε δι­α­κο­πὴ τῶν μα­θη­μά­των) καὶ ὡς ἐκ τού­του ἡ οἰ­κο­γέ­νειά του δὲν ἐ­δι­και­οῦ­το ἀ­πο­ζη­μι­ώ­σε­ως.
Σή­με­ρα, πε­νήν­τα τέσσερα χρό­νια με­τά, στὸ 2016, τὰ κε­ρα­μί­δια συ­νε­χί­ζουν νὰ στά­ζουν ἀ­κό­μα Δά­σκα­λε…

Οἱ Δά­σκα­λοι τῶν Δη­μο­τι­κῶν Σχο­λεί­ων πάν­το­τε ὑ­πῆρ­ξαν στὴ χώ­ρα μας ἥ­ρω­ες. Εἶ­ναι ἐ­κεῖ­νοι ποὺ πλά­θουν μὲ ἀ­γά­πη καὶ στορ­γὴ τὶς ψυ­χὲς τῶν παι­δι­ῶν μας, ποὺ ἀ­νοί­γουν τὰ φτε­ρά τους γιὰ νὰ τα­ξι­δέ­ψουν στὸ ὄ­νει­ρο, ποὺ δί­νουν γνώ­σεις μὰ πρω­τί­στως ἀ­ξί­ες, ἰ­δέ­ες καὶ ὁ­ρά­μα­τα, ποὺ ἀ­νοί­γουν δη­μι­ουρ­γι­κὰ μο­νο­πά­τια. Δά­σκα­λος τοῦ Δη­μο­τι­κοῦ Σχο­λεί­ου ση­μαί­νει ἀ­λή­θεια καὶ φῶς, φλό­γα καὶ πά­θος, ὑ­πευ­θυ­νό­τη­τα καὶ συ­νεί­δη­ση, προ­σφο­ρὰ κι ἔ­γνοι­α, ἀ­γώ­νας κι ἀ­γω­νί­α, ἐ­λευ­θε­ρί­α καὶ δη­μο­κρα­τί­α.
Σή­με­ρα, πε­ρισ­σό­τε­ρο ἀ­πὸ πο­τέ, ὁ Δά­σκα­λος δὲν ἔ­χει δι­καί­ω­μα σι­ω­πῆς, ἀλ­λὰ ὑ­πο­χρέ­ω­ση λό­γου. Λό­γου καὶ πρά­ξης.
Θυ­μᾶ­μαι πάν­τα μὲ ἀ­γά­πη καὶ συγ­κί­νη­ση ὅ­λους τούς Δα­σκά­λους μου.
Ἂν ἡ φα­μί­λια ἦ­ταν τὸ ἕ­να στή­ριγ­μα, ὁ Δά­σκα­λος ἦ­ταν τὸ ἄλ­λο.
Πηγήhttp://www.synodoiporia.gr

Πέμπτη 18 Ιουνίου 2015

Το μυστικό της ευτυχισμένης οικογενειακής ζωής



Η αμοιβαία εκδήλωση στοργής
Είναι αναγκαίο στοιχείο της συζυγικής αγάπης.
Η αγάπη φανερώνεται με την τρυφερότητα
Την ευγένεια, το ενδιαφέρον.
Η αγάπη εκφράζεται με λόγια.
Οι λέξεις είναι η τροφή των συναισθημάτων
Ζωντανεύουν την αγάπη.
Στα απλά καθημερινά πράγματα βρίσκεται συχνά
Το μυστικό της ευτυχισμένης οικογενειακής ζωής.
Δυστυχώς τα ξέχασαν αυτά σήμερα οι σύζυγοι.
Ξεχνούν να εκφράσουν
Την εκτίμηση και τον θαυμασμό τους
Για τα χαρίσματα, τις ικανότητες, τις προσπάθειες, τις επιτυχίες
Που κάνει ο καθένας στον τομέα του
Ακόμη και ένα κομπλιμέντο για την εμφάνιση και το καθημερινό ντύσιμο
Το καλομαγειρεμένο φαγητό.
Η γυναίκα ακτινοβολεί, αυξάνει το φιλότιμό της όταν νιώθει ότι την αγαπούν.
Το ίδιο συμβαίνει και στους άνδρες.
Σ’ αυτούς αυξάνεται η καλή αυτοπεποίθηση.
Η αγάπη συντηρείται με την επινόηση τρόπων εκδήλωσεώς της.
Η ικανοποίηση των ιδιαιτέρων επιθυμιών και η ανοχή των αδυναμιών του άλλου
Βοηθούν την συνοχή των συζύγων.
Ο Άγιος Χρυσόστομος με τον τονισμό της αγάπης λέει στην ουσία ότι οι σύζυγοι
Πρέπει να μάθουν να συγχωρούν και να ανέχονται.
Ο πιο ώριμος από τους δύο πρέπει να κάνει το πρώτο βήμα.
Μέσα στον γάμο δεν έχει σημασία ποιος έκανε ένα λάθος η γιατί το έκανε.
Εκείνο που είναι ζητούμενο, είναι ποιος είναι
Ο πιο γρήγορος τρόπος για να διορθωθεί η κατάσταση.
Να ανεχόμαστε, λέει ο Άγιος, ο ένας τον άλλο με αγάπη.
Πως είναι δυνατόν να ανέχεσαι αν είσαι οργίλος και κακόγλωσσος;
Πες τον τρόπο…
Με αγάπη.
Αν δεν ανέχεσαι τον πλησίον, πως θα σε ανεχθεί ο Θεός;
Αν συ δεν υποφέρεις αυτόν που είναι σύνδουλος σου
Πως θα σε ανεχθεί εσένα ο Κύριος;

Πηγές: llazaros (Η αμοιβαία εκδήλωση στοργής είναι αναγκαίο στοιχείο της συζυγικής αγάπης) -istologio.org


Κυριακή 5 Απριλίου 2015

Σ’ ευχαριστώ που είσαι μέρος της ζωής μου


 
Οι άνθρωποι έρχονται στη ζωή μας
Είτε για κάποιο λόγο
Είτε για ορισμένο χρόνο
Είτε για πάντα.
Όταν ξέρεις αυτό, ξέρεις και τι να κάνεις για τον κάθε άνθρωπο.
Όταν κάποιος είναι στη ζωή μας για κάποιο λόγο
Συνήθως απαντά σε μία ανάγκη μας που με κάποιο τρόπο έχουμε εκφράσει.
Έχει έρθει για να μας βοηθήσει σε μια δυσκολία
Να παρέχει καθοδήγηση ή υποστήριξη για να μας συνδράμει φυσικά, συναισθηματικά ή πνευματικά.
Μοιάζει Θεόσταλτος και είναι..
Είναι εκεί για το λόγο ακριβώς που τον χρειαζόμασταν..
Μετά, χωρίς να κάνουμε κάτι λάθος και ίσως ακόμα σε μια άβολη στιγμή και παρ’ ότι μπορεί να πληγωθούμε
Η σχέση θα τελειώσει.
Κάποιος από τους δύο θα πει ή θα κάνει κάτι που θα βάλει τέλος.
Μπορεί ο άνθρωπος αυτός να πεθάνει.
Μπορεί απλώς να φύγει μακριά μας.
Κάποιες φορές, μπορεί να ενεργήσει με τέτοιον τρόπο που να μας αναγκάσει να πάρουμε θέση.
Αυτό που πρέπει να κατανοήσουμε είναι, ότι η ανάγκη μας βρήκε ανταπόκριση.
Η επιθυμία μας εκπληρώθηκε, οπότε η δουλειά του ανθρώπου αυτού τελείωσε..
Η προσευχή μας πήρε απάντηση και είναι ώρα να προχωρήσουμε.
Όταν κάποιος είναι στη ζωή μας για ορισμένο χρόνο
Αυτό σημαίνει ότι ήρθε η ώρα να ωριμάσουμε, να μοιραστούμε και να μάθουμε.
Μπορεί να μας φέρει μια ειρηνική εμπειρία, ή να μας κάνει να γελάμε.
Θα μας μάθει να κάνουμε κάτι που δεν κάναμε ως τώρα και πάντως η παρουσία του θα μας δώσει μεγάλη χαρά.
Παρ’ ότι μπήκε στη ζωή μας για ορισμένο χρόνο, το έργο του ήταν σπουδαίο..
Όταν κάποιος είναι στη ζωή μας για πάντα, μας διδάσκει μαθήματα ζωής.
Θα μας διδάξει αυτά, πάνω στα οποία πρέπει να χτίσουμε στέρεα συναισθηματικά θεμέλια.
Η δουλειά μας είναι να δεχτούμε το μάθημα, να αγαπήσουμε τον άνθρωπο αυτό
Και να εφαρμόσουμε όσα μάθαμε στη σχέση μας μαζί του σε όλες τις σχέσεις και όλα τα πεδία της ζωής μας!
Λένε ότι, η αγάπη είναι τυφλή, αλλά η φιλία διαισθητική.
Είτε είναι για κάποιο λόγο…
Είτε για κάποιο χρόνο…
Είτε για μια ζωή!
Σ’ ευχαριστώ που μου έδωσες την ευκαιρία αυτής της εμπειρίας. 
Σ’ ευχαριστώ που είσαι μέρος της ζωής μου.